این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
فیزیولوژی ورزشی و فعالیت بدنی، جلد ۱۸، شماره ۲، صفحات ۱-۱۶
عنوان فارسی تأثیر تمرین مقاومتی و مکمل دهی کورکومین بر سوخت‌وساز لیپیدی، فشار خون و ترکیب بدنی در مردان چاق مبتلا به دیابت نوع دو
چکیده فارسی مقاله زمینه و هدف: افراد مبتلا به بیماری‌های سوخت‌وسازی، به‌ویژه مبتلایان به دیابت نوع دو بیشتر در معرض ابتلا به دیس لیپیدمی هستند که خطر بیماری قلبی را افزایش می‌دهد. با توجه به وابستگی بین چاقی، سبک زندگی ناسالم و بیماری‌های مزمن، روشن است که اصلاح سبک زندگی مانند انجام ورزش منظم و استفاده از مداخلات تغذیه‌ای و مصرف مکمل‌های غذایی می‌تواند راهبردی اثرگذار برای پیشگیری، مدیریت و درمان چاقی و اختلالات وابسته به آن باشد. هدف از پژوهش حاضر، بررسی آثار 12 هفته تمرین مقاومتی و مصرف مکمل کورکومین بر سطوح نیمرخ لیپیدی، نشانگرهای فیزیولوژیکی و آنتروپومتریکی در مردان چاق مبتلا به دیابت نوع دو است.
مواد و روش‌ها: این تحقیق روی 44 نفر از مردان (سن 5/7±3/36 سال، وزن 28/5±42/86 کیلوگرم و قد 08/0±71/1 متر) چاق مبتلا به دیابت نوع دو انجام گرفت. افراد به‌صورت تصادفی در چهار گروه 11 ‌نفره شامل 1. تمرین+ کورکومین، 2. تمرین+دارونما، 3. کورکومین و 4. دارونما دسته‌بندی شدند. مصرف کورکومین روزانه یک کپسول 500 میلی‌گرمی به مدت 12 هفته و تمرین مقاومتی هفته‌ای سه جلسه با شدت 70-80 درصد یک تکرار بیشینه به مدت 12 هفته بود. دارونما به شکل کپسول‌های مشابه کورکومین حاوی آرد نشاسته مصرف شد. پیش از آغاز مداخلات و 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین، خون‌گیری و اندازه‌گیری‌های ترکیب بدنی، فشار خون و ضربان قلب استراحتی انجام شد. نمونه‌های خونی برای اندازه‌گیری نشانگرهای نیمرخ لیپیدی استفاده شد. برای تعیین تفاوت بین گروه‌ها در تغییرات پیش به پس‌آزمون از آزمون آنوای یکسویه و برای تعیین محل تفاوت‌ها از آزمون تعقیبی توکی استفاده شد. برای بررسی تغییرات درون‌گروهی از آزمون تی همبسته استفاده شد. تجزیه‌وتحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 29 انجام گرفت و سطح معناداری 05/0 در نظر گرفته شد.
نتایج:  نتایج آزمون آنوای یکسویه نشان داد که بین تغییرات سطوح HDL (001/0>P)، LDL (001/0>P)، تری‌گلیسیریدها (005/0=P) و کلسترول تام (004/0=P) از پیش‌آزمون به پس‌آزمون بین گروه‌ها تفاوت معناداری مشاهده شد. نتایج آزمون تعقیبی توکی نشان داد که تغییرات مثبت نیمرخ لیپیدی در گروه تمرین+ کورکومین نسبت به سایر گروه‌ها بیشتر بود (05/0>P). در خصوص داده‌های ترکیب بدنی، نتایج آنوای یکسویه نشان داد که تغییرات وزن بدن (031/0=P)، نمایه توده بدن (001/0>P)، درصد چربی (001/0>P)، نسبت کمر به باسن (001/0>P) و فشار خون سیستولی (002/0=P) و دیاستولی (001/0>P) از پیش‌آزمون به پس‌آزمون بین گروه‌ها تفاوت معناداری داشت و بهبود نشانگرهای مذکور در گروه تمرین+ کورکومین نسبت به سایر گروه‌ها بیشتر بود. اما برای متغیر ضربان قلب استراحتی تفاوت معناداری دیده نشد (474/0=P).
 نتیجه‌گیری: در نتیجه‌گیری کلی، مصرف روزانه 500 میلی‌گرم کورکومین یا انجام تمرین مقاومتی به مدت 12 هفته می‌تواند به بهبود نیمرخ لیپیدی، فشار خون و ترکیب بدنی مردان چاق مبتلا به دیابت نوع دو بینجامد. اما در صورت مصرف کورکومین در کنار تمرین مقاومتی بهبود متغیرهای ذکرشده به‌طور معناداری بیشتر خواهد بود.
 
 
کلیدواژه‌های فارسی مقاله فعالیت ورزشی،زرد چوبه،دیابت،چاقی،کنترل وزن،
عنوان انگلیسی The effects of resistance training and curcumin supplementation on lipid metabolism, blood pressure and body composition in obese men with type 2 diabetes
چکیده انگلیسی مقاله Background and Purpose: People with metabolic diseases, especially those with type 2 diabetes, are more prone to development of dyslipidemia, which increases the risk of heart disease. Given the association between obesity, unhealthy lifestyle and chronic diseases, it is obvious that lifestyle modification such as regular exercise and the use of nutritional interventions and dietary supplements can be an effective strategy for the prevention, management and treatment of obesity and its related disorders. The aim of the present study was to investigate the effects of 12 weeks of resistance training and curcumin supplementation on lipid profile levels, physiological and anthropometric indices in obese men with type 2 diabetes.
 
Materials and Methods: This study was conducted on 44 obese men (age, 36.3±7.5 years; weight, 86.42±5.28 kg; height, 1.71±0.08 m) with type 2 diabetes. Subjects were randomly assigned to four groups of eleven: 1) Training + curcumin, 2) Training + placebo, 3) curcumin, and 4) placebo. Curcumin was administered as a 500 mg capsule daily for twelve weeks and resistance training was performed three times a week at an intensity of 70-80% of one repetition maximum for twelve weeks. Placebo was administered in the form of capsules similar to curcumin containing starch flour. Prior to the interventions and 48 hours after the last exercise session, blood samples were taken and body composition, blood pressure, and resting heart rate were measured. Blood samples were used to measure lipid profiles. To determine the differences among groups, differences between pre- and post-test values were calculated and compare by using one-way ANOVA test, and Tukey's post-hoc test was used when P<0.05.
 
Results: The results of one-way ANOVA showed that there was a significant difference between the changes in HDL (P<0.001), LDL (P<0.001), triglycerides (P=0.005), and total cholesterol (P=0.004) levels among the groups. The results of Tukey's post-test showed that the changes in lipid profile were greater in the Training + curcumin group than the other groups (P<0.05). Regarding body composition data, the results of one-way ANOVA showed that changes in body weight (P=0.031), body mass index (P<0.001), fat percentage (P<0.001), waist-to-hip ratio (P<0.001), and systolic (P=0.002) and diastolic (P<0.001) blood pressure were significantly different between groups, and that the changes were greater in the Training + curcumin group than the other groups. However, no significant difference was observed for the resting heart rate (P=0.474).
 
Conclusion: In general, taking 500 mg of curcumin daily or performing resistance training for 12 weeks can improve the lipid profile, blood pressure, and body composition of obese men with type 2 diabetes. However, if curcumin is taken along with resistance training, the improvements are greater.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله فعالیت ورزشی,زرد چوبه,دیابت,چاقی,کنترل وزن
نویسندگان مقاله کریم محمد جبار |
گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

وحید تادیبی |
گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

وریا طهماسبی |
گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

مهرعلی رحیمی |
گروه داخلی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران

نشانی اینترنتی https://joeppa.sbu.ac.ir/article_105225_0b8a2864fa5ca05f9dc84146fc84fdf4.pdf
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات