این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
فیزیولوژی ورزشی و فعالیت بدنی، جلد ۱۷، شماره ۴، صفحات ۱-۱۴
عنوان فارسی تأثیر هشت هفته تمرینات تناوبی با شدت بالا بر نشانگرهای کاستلی ۱و ۲ و آتروژنیک در زنان با وزن طبیعی و چاق غیرفعال
چکیده فارسی مقاله زمینه و هدف: چاقی با بیماری‌های قلبی-عروقی مرتبط است و در این ‌بین زنان در سنین میانسالی بیشتر در معرض چاقی قرار دارند. برخی نشانگر‌های مرکب لیپیدی جدید برای پیش‌بینی خطر بیماری‌های قلبی-عروقی شناسایی شده‌اند؛ ازاین‌رو هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر هشت هفته تمرینات تناوبی با شدت بالا (HIIT) بر نشانگر‌های لیپیدی خطرساز بیماری‌های قلبی- عروقی در زنان با وزن طبیعی و چاق میانسال غیرفعال بود.
مواد و روش‌ها: در یک طرح نیمه‌تجربی 24 زن 30 تا 45 ساله سالم غیرفعال با وزن طبیعی (NG) و چاق (OG) در دو گروه آزمایشی 12 نفری قرار گرفتند. آزمودنی‌ها در یک مداخله HIIT به‌صورت ایستگاهی و سه جلسه در هفته شامل حرکات با وزن بدن در هشت ایستگاه به مدت فعالیت 20 ثانیه و 10 ثانیه استراحت در هر ایستگاه شرکت کردند. دورهای تمرینی چهار تا هفت دور بود که هر دو هفته یک‌بار افزایش داشت و با شدت 90%HRmax برای فعالیت‌ها و به مدت هشت هفته انجام گرفت. خون‌گیری دو مرحله پیش و پس‌آزمون پس از 12 ساعت ناشتایی در بازه زمانی روزهای 14 -16 دوره قاعدگی و 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین صورت پذیرفت. داده‌های ترکیب بدنی (قد، وزن، نمایه توده بدنی، درصد چربی بدن و توده چربی بدن) و لیپیدهای خون (برای تعیین نشانگرهای کاستلی 1و 2 و نشانگر آتروژنیک پلاسما، نشانگر آتروژنیک) اندازه‌گیری شد. از تحلیل واریانس اندازه‌گیری‌های مکرر برای مقایسه‌های مربوط در سطح معناداری 05/0 >P استفاده شد.
نتایج: هشت هفته HIIT سبب کاهش معنا‌دار در نشانگر‌های توده بدنی، درصد چربی بدن و توده چربی بدن در هر دو گروه شد (05/0> P)، همچنین نسبت دور کمر به باسن در NG کاهش معنا‌داری داشت (05/0P<)، ولی در  OGغیرمعنا‌دار بود (05/0P>). نشانگر خطر کاستلی II در گروه  OGکاهش معنا‌دار بود (05/0> P) و در متغیرهای نشانگر آتروژنیک پلاسما، نشانگر آتروژنیک و نشانگر خطر کاستلی I کاهش غیرمعنا‌دار بود (05/0 P).
نتیجه‌گیری: تمرینات تناوبی با شدت بالا با وجود حجم کم شاید بتواند در بهبود نشانگر‌های خطر چربی مرکب خون زنان میانسال مفید باشد، خطر بیماری‌های قلبی-عروقی در آن‌ها را کاهش می‌دهد و به‌عنوان یک روش غیردارویی برای کاهش چربی خون و به‌دنبال آن بیماری قلبی _عروقی به‌کار می‌رود.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله تمرینات با شدت بالا،چاقی،نشانگر کاستلی،نشانگر آتروژنیک،
عنوان انگلیسی The effect of eight weeks of high-intensity interval training on Castelli 1 and 2 and atherogenic markers in inactive obese and normal weight women
چکیده انگلیسی مقاله Background and Purpose: Obesity is associated with cardiovascular diseases, and middle-aged women are more prone to obesity. Some new lipid composition indices have been identified to predict the risk of cardiovascular diseases. Therefore, the aim of the present study was to investigate the effect of eight weeks of high-intensity interval training (HIIT) on lipid profile as risk factors for cardiovascular diseases in inactive middle-aged obese and normal weight women.
Materials and Methods: Twenty-four women aged 30 to 45, healthy, inactive, with normal weight (NG) and obese (OG) were allocated into two experimental groups (n=12) in a semi-experimental design. After two weeks of preparation training, subjects in both groups performed eight weeks of HIIT, consisted of 3 sessions per week of body weight movements at 8 stations for 20 seconds activity followed by 10 seconds rest at each station. The number of training rounds was 4 to 7 rounds, which was increased every two weeks and performed at an intensity corresponsding to 90% HRmax. Blood samples were taken before and 48 hours after the last training session, after 12 hours of fasting on days 14 to 16 of menstruation. Body composition characteristics (Height, weight, body mass index, body fat percentage, body fat mass) and blood lipids (to determine the Castelli risk indices 1 and 2 and plasma atherogenic index, atherogenic index) were measured. Analysis of variance with repeated measures was employed to compare the variables between two groups at a significance level of P < 0.05.
Results: Eight weeks of high-intensity interval training caused a significant decrease in body mass index, body fat percentage and body fat mass in both groups (P<0.05). Also, the ratio of waist to hip circumference (WHR) in NG was significantly decreased (P<0.05), whereas, this reduction in OG was not significant (P>0.05). Castelli risk index-II was significantly decreased in OG group(P<0.05), while, there were no significant changes in plasma atherogenic variables, atherogenic and Castelli risk index-I (P>0.05). In the NG group, there significant reductions in weight, body mass index, body fat percentage, body fat mass, Castelli risk indices 1 and 2, plasma atherogenic index, and atherogenic index were found when post-training data were compared to the pre-training (P<0.05).
Conclusion: High-intensity interval training, despite low training volume, may be beneficial in improving lipid risk indices in middle-aged women. It reduces the risk of cardiovascular diseases and could be used as a non-pharmacological method to reduce blood lipids and cardiovascular risks.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله تمرینات با شدت بالا,چاقی,نشانگر کاستلی,نشانگر آتروژنیک
نویسندگان مقاله وحید ساری صرّاف |
گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

جواد وکیلی |
گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

مرجان فخری کلیبر |
گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

نشانی اینترنتی https://joeppa.sbu.ac.ir/article_104911_52239da99b770007c4903b8892dc77a3.pdf
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات