این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
صفحه اصلی
درباره پایگاه
فهرست سامانه ها
الزامات سامانه ها
فهرست سازمانی
تماس با ما
JCR 2016
جستجوی مقالات
یکشنبه 24 خرداد 1405
فیزیولوژی ورزشی و فعالیت بدنی
، جلد ۱۲، شماره ۱، صفحات ۲۷-۴۱
عنوان فارسی
تعیین میزان خستگی مرکزی و محیطی پس از پروتکل وامانده ساز بروس تعدیل شده در مردان جوان با استفاده از روش TMS و M-wave
چکیده فارسی مقاله
خستگی به عنوان کاهش برگشت پذیر در عملکرد است که به دو صورت مرکزی و محیطی رخ میدهد. تحقیق حاضر با هدف تعیین سهم خستگی مرکزی و محیطی در پروتکل وامانده ساز بروس تعدیل شده در مردان جوان سالم طراحی شده است. برای این منظور از 16 نفر دانشجوی جوان سالم (سن: 64/2 ± 90/26 سال، وزن 42/10±33/78 کیلوگرم، درصد چربی 46/5±4/18 درصد) استفاده گردید و با استفاده از تحریک مغناطیسی مغزی (TMS) فوق بیشینه (20 درصد بالاتر از آستانه)، موج M فوق بیشینه (20 درصد بالاتر از میزان اوج) و حداکثر انقباض ارادی عضله سافی قدامی میزان خستگی مرکزی و محیطی آنان قبل و بلافاصله بعد از فعالیت اندازه گیری شد. نتایج این تحقیق حاکی از کاهش معنادار در حداکثر انقباض ارادی (5/12%) و میزان پتانسیل عمل (2/10%) حاصل از تحریک مغناطیسی فراجمجمهای بود (36/2t2=، 78/3t1=، 05/0p ). این نتایج حاکی از آن بودند که خستگی غالب در حین فعالیت وامانده ساز بروس ناشی از کاهش قابلیت تحریک مغزی بوده و تغییر خاصی در میزان هدایت پذیری غشاء به عنوان یکی از عوامل ایجاد خستگی محیطی ایجاد نشده است. ضمن آنکه همبستگی معناداری میان میزان کاهش در نیرو و میزان تغییرات در پتانسیلهای حرکتی تولیدی ناشی از تحریک مغناطیسی مشاهده شد(69/0r=-، 05/0p <). نتایج این تحقیق نشان داد که نوع غالب خستگی در پروتکل وامانده ساز بروس، خستگی مرکزی است که این خستگی میتواند ناشی از بازخورد عضله ناشی از تجمع متابولیتها بوده یا در اثر تجمع سروتونین در مغز باشد که تعیین علت دقیق آن نیاز به بررسی بیشتری دارد. همجنین با توجه به نقش بسیار مهم خستگی مرکزی در این فعالیت و فعالیتهای مشابه، استفاده از راهکارهایی در جهت کاهش آن به نظر برای افزایش عملکرد میتواند بسیار اثرگذار باشد.
کلیدواژههای فارسی مقاله
معادلات پیشگو، دو و میدانی، همگرایی، سیستمهای انرژی،
عنوان انگلیسی
Determining contribution of central and peripheral fatigue after modified Bruce protocol in young healthy men using TMS and M-wave methods
چکیده انگلیسی مقاله
Fatigue is as a reversible decrease in performance during exercise, which more understanding about its causes and cure is one of the most important approaches of exercise researches. Thus, defining the type of fatigue in different activities can increase our knowledge and also help for future studies in this field. Thus, the aim of this study was to define the contribution of central and peripheral fatigue in Bruce incremental exhausting protocol. For this purpose, 16 young healthy subjects were selected and performed modified Bruce protocol until volitional exhaustion. Transcranial magnetic stimulation (TMS), M-wave, maximal voluntary contraction (MVC) of the tibialis anterior muscle and rate of perceived exertion (RPE) were assessed prior and immediately after exercise. The results showed significant decrease in MVC (12.5%) and TMS amplitude (10.2%), but not in M-wave amplitude (1.75%), immediately after exercise (P
کلیدواژههای انگلیسی مقاله
نویسندگان مقاله
عبدالله سراجیان |
شهید بهشتی
نشانی اینترنتی
https://joeppa.sbu.ac.ir/article_98954_74fcd52de5015a9b1323e56ea1dada40.pdf
فایل مقاله
فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده
fa
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به:
صفحه اول پایگاه
|
نسخه مرتبط
|
نشریه مرتبط
|
فهرست نشریات