این سایت در حال حاضر پشتیبانی نمی شود و امکان دارد داده های نشریات بروز نباشند
فیزیولوژی ورزشی و فعالیت بدنی، جلد ۱۲، شماره ۲، صفحات ۹۳-۱۰۵
عنوان فارسی تاثیر تمرین ترکیبی بر طول تلومر، فعالیت تلومراز و TRF۲ مردان جوان غیر فعال
چکیده فارسی مقاله هدف: همواره تلومرها و طول آنها، به عنوان بیومارکر های مهم در روند عمر مورد توجه قرار گرفتهاند. کوتاه شدگی طولتلومر و فعالیت تلومراز، با استرسهای روانی و فاکتورهای خطرزا ارتباط تنگاتنگی دارند. لذا این مقاله، در نظر دارد تا بهبررسی تاثیر هشت هفته تمرین مقاومتی تناوبی بر طول تلومر، فعالیت تلومراز و میزان بیان پروتئین متصل به تلومرمردان جوان غیر فعال بپردازد.روش ها: تعداد 20 مرد جوان غیر فعال، انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه تمرین ) 10 نفر( و کنترل ) 10 نفر( تقسیمشدند. م انگ ن سن، وزن و قد آزمودنیها، به ترت ب برای گروه تمرین 93 / 0 ± 9/ 21 سال، 27 / 6 ± 35 / 78 کیلوگرم و ی ی ی3/48 ± 178/3 سانتیمتر و برای گروه کنترل 53 / 0 ± 6/ 22 سال، 13 / 9 ± 13 / 72 کیلوگرم و 01 / 6 ± 9/ 180 سانتی متربود. پروتکل تمرینی به مدت هشت هفته و به صورت سه جلسه در هفته اجرا شد. مدت هر جلسه تمرین، 80 دقیقه بودکه بخش اول آن شامل دویدن تناوبی روی نوار گردان و بخش دوم آن تمرین مقاومتی بود که برای گروه تمرین تعیینشد. ن م ساعت قبل از اول ن جلسه تمرین و 24 ساعت بعد از آخرین جلسه تمرین، 10 م لی ل تر خون از ورید بازویی ی ی ی یآزمودنیها گرفته شد. جهت اندازه گیری طول تلومر از واکنش Real time – PCR ، برای سنجش فعالیت آنزیم تلومراز ازروش TRAP و برای سنجش TRF2 ، از روش الایزا استفاده شد. برای تجزیه و تحل ل داده ها، از آزمون t )مستقل و وابسته( یاستفاده و سطح معنیداری در همه آزمونها 05 / P≥0 در نظر گرفته شد.نتایج: طول تلومر، فعال ت تلومراز و پروتئین متصل به تلومر در گروه تمرین، قبل و بعد از فعالیت، افزایش معنی داری یمشاهده شد، اما در گروه کنترل، هیچگونه رابطه ای قبل و بعد از اندازه گیری وجود نداشت. نتایج تی مستقل نشان میدهدکه تفاوت معنی داری بین دو گروه تمرین و کنترل در طول تلومر ) 87 / p=0/022 ،t = 3 (، فعال ت تلومراز ) 107 / t = 5 ، یp=0/001 ( و مقادیر پروتئین متصل به تلومر ) 463 / p=0/014 ،t = 2 ( وجود دارد.نتیجه گیری: هشت هفته تمرین ترکیبی، باعث افزایش معنی دار طول تلومر و افزایش فعالیت تلومراز آزمودنی ها شد.بنابراین، به نظر می رسد که هشت هفته تمرین می تواند تأث ر مطلوبی بر تغییرات زیستی تلومر داشته باشد. نتایج، یاهمیت فعالیت ورزشی منظم، در کنترل روند پیری و کاهش خطر ابتلا به بیماری های مرتبط با افزایش سن را نشانداد. همچنین، فعالیت ورزشی منظم، یک مداخله گر قوی برای افزایش طول تلومر، فعالیت تلومراز و میزان بیان پروتئینمتصل به تلومر می باشد.
کلیدواژه‌های فارسی مقاله تمرین مقاومتی ـ تناوبی، تلومر، تلومراز، TRF2،
عنوان انگلیسی The effect 8 weeks concurrent training on telomere length, telomerase activity and TRF2 in sedentary young men
چکیده انگلیسی مقاله Purpose: Telomeres and their lengths have always been considered important biomarkers in the process of life. Shortening of telomere length and telomerase activity are strongly correlated with psychological stressors and risk factors, the aim of this study was to examine the effect of 8 weeks resistance- interval training on telomere length and telomerase activity in sedentary young men.Methods: Twenty sedentary young male students were selected and randomly assigned in to two groups of training (N=10) and control group (N=10). The mean age, weight and height of the subjects were: training group (21.9 ± 0.93, 78.38 ± 6.27, and 178.3 ± 48.3 cm, respectively) and control group (22.6 ± 0.33, Year, 72.13 ± 13.9 kg and 97.9 ± 6.21 cm). The protocol was running for eight weeks with three sessions a week. The duration of each training session was 80 minutes, the first part of which included a routine exercise routine on the tape, and the second part was a resistance training which determine for the training group. Blood samples 10 ml from the brachial vein of the subjects was taken half hour before the first training session and 24 hours after last training session. To measure the telomere length from Real time-PCR reaction, the TRAP method was used to measure the activity of telomerase enzyme and the ELISA method was used to measure TRF2. Independent and dependent t-test was used for data analysis and significance level in all tests was considered (P≤0.05).Results: Telomere length, telomerase activity, and TRF2 were significantly increased in the exercise group before and after exercise, but in the control group there was no relationship before and after the measurement. Independent t-test results showed a significant difference between the training and control groups in telomere length (t=3.87, p= 0.022), telomerase activity (t=5.10, p= 0.001), and TRF2 values (t=2.463, p= 0.014).Conclusion: Eight weeks of interval resistance training significantly increased the telomere length and telomerase activity of the subjects. Therefore, it seems that eight weeks of interval resistance training can have a beneficial effect on telomere biology and quality of life. The results indicated the importance of regular exercise activity with control aging and reduced the risk of disease associated with age. Regular exercise activity is also a potent inhibitor for telomeres length, telomerase activity, and Telomere Repeat Binding Factor2 (TRF2) protein expression.
کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله تمرین مقاومتی ـ تناوبی, تلومر, تلومراز, TRF2
نویسندگان مقاله یحیی محمدنژادپناه کندی |
گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران

حسن متین همایی |
گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران

محمدعلی آذربایجانی |
گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران

نشانی اینترنتی https://joeppa.sbu.ac.ir/article_98975_b3aaffe042b8c1495c9c3ccd81e7e34d.pdf
فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است
کد مقاله (doi)
زبان مقاله منتشر شده fa
موضوعات مقاله منتشر شده
نوع مقاله منتشر شده
برگشت به: صفحه اول پایگاه   |   نسخه مرتبط   |   نشریه مرتبط   |   فهرست نشریات